کامیون هایی که مجاز حمل مواد سوختی در ایران نیستند.

بعضی از کامیون ها در ایران مجاز به حمل مواد سوختی نیستند زیرا استاندارد ADR را ندارد ،در ابتدا این کامیون ها را معرفی و در انتهای مقاله به توضیحات درباره ADR می‌پردازیم.

کامیون هایی که در ایران ADR ندارند.

در ایران تمام کامیون های اروپایی که وارد شده اند استاندارد ADR را دارند .
کامیون های چینی نیز در بعضی از موارد مجاز به حمل مواد سوختی هستند .
اما گاهی کامیونی مختص بازار ایران تولید شده است و در واقع یک کامیون را تعییر داده اند تا در ایران تولید کنند در این صورت دیگر استاندارد ADR آن قبول نیست و باید دوباره این مجوز را بگیرند .
بعنوان مثال فوتون h5 در چین و بسیاری از کشور های خاور میانه تردد دارد و گاها با تانکر های حمل سوخت هم دیده شده است زیرا این کامیون استاندارد ADR را دارد .
اما وقتی گروه بهمن فوتون h5 را با تغییراتی با نام ام پاور تولید می‌کند باید دوباره مجوز حمل موارد سوختی را برای کامیون جدید طبق قانون بگیرد.
به همین دلیل است که در برگ سبز کشنده ام پاور نوشته شده است این کامیون مجاز به حمل مواد سوختی نیست .
کشنده کا ایکس ۴۸۰ سایپا دیزل ،فوتون ۴۳۰ ایرانخودرو دیزل ،کشنده فاو سیبا موتور،کشنده سی اند سی آریا دیزل و کشنده کاماز رخش خودرو دیزل از جمله کامیون های مونتاژ ایران هستند که ADR را دارند .
کشنده دیما نیز با اینکه در برگ سبز آن چیزی برای ممنوعیت نوشته نشده است اما طبق اخبار ما اخیرا شرکت نفت از این کامیون نیز ایراداتی را گرفته است، هرچند که کشنده دیما با تانکر در بسیاری از استان ها در حال تردد هستند .
کشنده ام پاور گروه بهمن ،کشنده دافران شایان دیزل ،کشنده پیلسان ،کشنده دایون جدید کرمان دیزل ،کشنده جک از جمله کامیون هایی هستند که ADR را ندارند .
طبق اطلاعات ما کشنده ام پاور گروه بهمن و کشنده دافران شایان دیزل مراحل اخذ این مجوز را گذرانده اند و بزودی استاندارد ADR را خواهند گرفت که در این صورت اخبار و اطلاعات آن توسط رسانه باکامیون حتما منتشر خواهد شد .

‌استاندارد ADR چیست ؟

استاندارد ADR یک توافق نامه بین المللی است که از سال ۱۹۵۷ در فرانسه بین تعدادی از کشور های مطرح اروپایی انجام شده است .
این توافق در این سال‌ها تغییرات بسیاری کرده است اما اصل آن که یک کامیون باید یک سری استاندارد ها و ویژگی ها را داشته باشد تا بتواند مواد خطرناک را حمل کند ،پابرجاست.
در واقع هر کامیون جدیدی که در اروپا تولید می‌شود برای اینکه بتواند مواد قابل اشتعال را حمل کند باید یک سری استاندارد ها را رعایت کنید و یک سری تست ها را پیش سر بگذارد تا مجاز به حمل مواد سوختی شود.
بعنوان مثال کامیون ها باید سیستم الکتریکی شان در نقاطی که می‌تواند با شاسی سایش داشته و موجب جرقه شود کنترل شود .
کامیون ها باید سیستم الکتریکی شان دارای عایق های بسیار مناسب و مهم در بخش هایی باشد .
و یا اینکه کامیون باید دارای سیستم قطع برق الکتریکی از داخل و بیرون کابین باشد تا زمانی که در هنگام تخلیه باری قابل اشتعال مانند بنزین است سیستم برق را قطع کند .
باید باطری ها در یک بخش عایق بندی شده نگهداری شوند تا در صورت ترکیدن و یا آتش سوزی اثری به بار نرسانند.
باید باطری ها در کنار منبع اگزوز یا لوله اگزوز که داغ می‌شود نباشند .
باید سیستم برد کامیون که در مواقع بارانی یا رعد و برق ممکن است اتصالی کند و آتش سوزی برایش ایجاد شود در یک بخش عایق بندی شده باشد .
و بسیاری موارد دیگر که حدود ۷۰ برگه توضیحات این استاندارد می‌شود و کامیون باید آن ها رعایت کرده تا بتواند مجاز به حمل مواد سوختی شود.
در واقع این استاندارد ADR برای آن است که کمترین خطر برای باری که می‌تواند آتش بگیرید ایجاد شود .
طبق تحقیقات اگر یک تانکر ۳۲ هزار لیتری بنزین آتش بگیرد، شعاع ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ متری اطراف را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
فرض کنید کامیون بدون ADR است و بر اساس یک جرقه آتش سوزی ایجاد شود و حال کامیون در پمپ بنزین باشد ،آن زمان است که یک حادثه عظیم رخ می‌دهد.

کامیون هایی که ADR دارند .

اینکه کامیون استاندارد ADR را داشته باشد یا مجاز به حمل مواد سوختی باشد صرفا تضمین نمی‌شود که اتصالی سیستم الکتریکی و یا جرقه و آتش سوزی برای آن ایجاد نمی‌شود،اما خطر های احتمالی کاهش میابد و این استاندارد ADR تبدیل به یک قانون جهانی شده است تا حوادث و اتفاقات ناشی از حمل موادد خطرناک به حداقل برسد .
شرکت های بزرگ حمل مواد قابل اشتعال مانند شرکت نفت کشور مان یکی از اصلی ترین قوانین شان برای انتخاب کامیون برای حمل مواد دارا بودن استاندارد ADR کامیون است .
اگر کامیون ADR ندارد مجاز به حمل مواد سوختی در ایران نیست و شرکت نفت علاوه بر اینکه آن را بعنوان بخشی از ناوگان خود بحساب نمی آورد بلکه به صورت آزاد نیز کامیون مجاز به حمل مواد قابل اشتعال نیست .
حال اگر کامیون استاندارد ADR نداشته باشد و به هر طریق مواد قابل اشتعال را حمل کند شاید در برخورد پلیس با آن مشکلی پیش نیاید زیر اینکه کامیون مجاز است یا خیر فقط بر روی برگ سبز نوشته می‌شود و پلیس نیز اطلاعی از برگه سبز کامیون در هنگام رویارویی با کامیون ندارد .
اما اگر کامیون ADR را نداشته و در حال حمل مواد ممنوعه باشد و کوچک ترین حادثه ایی برای آن رخ دهد ،مقصر صدرصد کامیون بوده و بیمه نیز هیچ مسئولیتی را بعهده نمی‌گیرد.