اعتراض رانندگان به اعلام بار کمپرسی مبارکه؛ مطالبه پایان بومی گرایی و اجرای سامانه شفاف!

تعدادی از فعالان صنفی و رانندگان کامیون با انتقاد از وضعیت بومی گرایی در اعلام بار کمپرسی مبارکه اصفهان، خواستار شفافیت در فرآیند توزیع بار، اجرای سامانه اعلام بار و جلوگیری از بومی‌گرایی در حمل و نقل جاده‌ای کالا شده‌اند.

سید فخرالدین شریعتی، فعال صنفی و راننده کامیون، با اشاره به اتفاقات اخیر در حوزه حمل و نقل کمپرسی در مبارکه اصفهان گفته است که موضوع اعلام بار در این منطقه صرفاً یک مسئله محلی نیست و باید از منظر عدالت در توزیع بار، شفافیت و منافع ملی مورد بررسی قرار گیرد.

به گفته وی، یکی از مشکلات قدیمی حمل و نقل جاده‌ای کشور، نبود یک سامانه ملی و یکپارچه اعلام بار است؛ مسئله‌ای که به گفته این فعال صنفی، در سال‌های گذشته زمینه بروز بومی‌گرایی، تبعیض و توزیع غیرشفاف بار را فراهم کرده است.

سامانه اعلام بار در اصفهان؛ چرا اجرای آن متوقف شد؟

سال‌هاست موضوع اجرای سامانه اعلام بار با هدف ایجاد شفافیت و عدالت در توزیع بار مطرح است. به گفته سید فخرالدین شریعتی، فعال صنفی و راننده کامیون، طبق اطلاعات و گزارش‌های واصله قرار بود بارهای کمپرسی مجموعه فولاد مبارکه نیز وارد فرآیند سامانه‌ای اعلام بار شود، اما پس از تجمع و اعتراض تعدادی از افراد و بروز درگیری میان برخی رانندگان، موضوع با حضور مأموران انتظامی خاتمه یافت.

شریعتی این پرسش را مطرح کرده است که چرا اجرای یک فرآیند شفاف و قابل نظارت باید با اعتراض متوقف شود؟ به گفته وی، در صورت اجرای سامانه، بار، راننده و نوبت مشخص خواهد بود و فرآیند توزیع بار نیز قابلیت نظارت و رصد پیدا می‌کند. از این رو، باید مشخص شود چه عواملی مانع ادامه اجرای سامانه شده و چرا پس از تلاش برای سامانه‌ای شدن اعلام بار، دوباره روش سنتی مورد استفاده قرار گرفته است.

چالش های بومی‌گرایی و روش سنتی اعلام بار

یکی دیگر از محورهای اصلی انتقاد رانندگان، بومی‌گرایی در توزیع بار است. شریعتی با تأکید بر عمومی بودن ناوگان حمل‌ونقل جاده‌ای می‌گوید رانندگان واجد شرایط باید بتوانند در چارچوب قانون و بدون تبعیض و محدودیت‌های غیرقانونی نسبت به حمل کالا اقدام کنند.

به گفته وی، نمی‌توان ناوگان را عمومی دانست اما دسترسی به بار را منطقه‌ای و محدود کرد، مگر اینکه چنین محدودیتی مستند به قانون و مقررات مشخص باشد. بنابراین، محل فعالیت یا محل صدور پلاک نباید موجب تفاوت میان رانندگان واجد شرایط در دسترسی به بار شود.

از سوی دیگر، ادامه روش سنتی اعلام بار می‌تواند هزینه‌های اضافی نیز به همراه داشته باشد. طبق اطلاعات مطرح‌شده، هر ناوگان حداقل دو بار باید برای دریافت نوبت و سپس دریافت بار به پایانه مراجعه کند. شریعتی با یک محاسبه فرضی می‌گوید اگر هر رفت‌وبرگشت ۱۵۰ کیلومتر باشد، هر ناوگان حدود ۳۰۰ کیلومتر مسیر اضافی طی می‌کند.

با فرض مصرف متوسط ۲.۵ کیلومتر به ازای هر لیتر گازوئیل، این مسافت حدود ۱۲۰ لیتر سوخت مصرف خواهد کرد. اگر قیمت هر لیتر گازوئیل ۸۰ هزار تومان در نظر گرفته شود، هزینه سوخت این تردد برای هر ناوگان حدود ۹ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان خواهد بود.

۳۵۰۰ راننده و مطالبه اعلام بار شفاف و عادلانه

شریعتی با اشاره به رقم حدود ۳۵۰۰ راننده که به گفته او از سوی انجمن مبارکه اعلام شده، برآورد کرده است که در این حالت حدود ۴۲۰ هزار لیتر گازوئیل صرف رفت‌وآمدهای اضافی شود. با فرض قیمت ۸۰ هزار تومان برای هر لیتر، ارزش این سوخت حدود ۳۳ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان محاسبه می‌شود.

البته تأکید شده که این ارقام بر اساس فرض‌های مطرح‌شده هستند و برای رسیدن به رقم دقیق، باید مسافت واقعی، میزان مصرف ناوگان، تعداد مراجعات و تعداد دقیق ناوگان مشخص شود.

با این حال، از نگاه شریعتی حتی اگر رقم واقعی کمتر باشد، اصل مطالبه تغییر نمی‌کند: چرا فرآیندی که می‌تواند به شکل غیرحضوری و سامانه‌ای انجام شود، باید با ترددهای اضافی رانندگان همراه باشد؟

مطالبه اصلی رانندگان کامیون کشنده، اعلام بار شفاف و عادلانه است؛ فرآیندی که در آن توزیع بار بر اساس قانون، نوبت و ضابطه مشخص انجام شود و میان رانندگان بر اساس محل فعالیت یا محل صدور پلاک تفاوتی وجود نداشته باشد.

بیشتر بخوانید؛ اخاذی از رانندگان ترانزیت در پایانه مرزی میلک؛ سرقت از رانندگان در برابر مأموران امنیتی!

به گفته این فعال صنفی، اجرای واقعی یک سامانه ملی و یکپارچه اعلام بار می‌تواند زمینه تبعیض و بومی‌گرایی را کاهش دهد، مراجعات حضوری را کم کند، در وقت رانندگان صرفه‌جویی کند و از مصرف سوخت ناشی از ترددهای غیرضروری جلوگیری کند. در این چارچوب، راننده باید بتواند وضعیت بار و نوبت خود را مشاهده کند و کل فرآیند توزیع نیز قابل نظارت و رصد باشد.

نظر شما دربارۀ بومی گرایی در اعلام بار کمپرسی در مبارکه چیست؟

راننده‌ای که ساعت‌ها و کیلومترها برای گرفتن بار باید رفت‌وآمد کند، حق ندارد بداند چرا اعلام بار شفاف و سامانه‌ای اجرا نمی‌شود؟ اگر شما هم با بومی‌گرایی و روش‌های سنتی اعلام بار مخالفید، تجربه و اعتراض خودتان را در کامنت بنویسید؛ به نظر شما چه کسی باید پاسخ‌گوی این وضعیت باشد؟!