بازگشت عوارض دستی به آزادراه‌ها؛ چرا دریافت الکترونیکی عوارض عقبگرد کرد؟!

در حالی که طی سال‌های گذشته هدف از توسعه پرداخت الکترونیکی عوارض آزادراهی، کاهش توقف خودروها، حذف پرداخت نقدی و روان‌تر شدن تردد در مسیرهای آزادراهی بود، حالا خبرها از بازگشت دوباره دریافت عوارض به شیوه دستی در برخی آزادراه‌های کشور حکایت دارد؛ موضوعی که می‌تواند برای رانندگان، به‌ویژه رانندگان ماشین‌های سنگین که بخش زیادی از مسیر خود را در جاده‌ها و آزادراه‌ها طی می‌کنند، اهمیت زیادی داشته باشد.

بر اساس گزارش منتشرشده، آزادراه‌های خرم‌آباد ـ پل‌زال، ساوه ـ سلفچگان و زال ـ اندیمشک پس از مدتی دریافت الکترونیکی، دوباره به شیوه دستی بازگشته‌اند. در کنار این مسیرها، حدود ۱۰ روز است که عوارض در قطعه ۲ آزادراه ساوه ـ همدان نیز به‌صورت دستی دریافت می‌شود.

کدام آزادراه‌ها دوباره عوارض دستی دریافت می‌کنند؟

این اتفاق در شرایطی رخ داده که طرح الکترونیکی شدن عوارض آزادراهی حدود هفت سال قبل با هدف کاهش مبادلات نقدی، روان‌سازی تردد و کاهش توقف خودروها آغاز شده بود. اما حالا بازگشت دریافت دستی عوارض در برخی مسیرها، پرسش‌هایی درباره روند اجرای این طرح و آینده دریافت الکترونیکی عوارض ایجاد کرده است.

بر اساس گزارش منتشرشده، دریافت عوارض در چند آزادراه که پیش‌تر به‌صورت الکترونیکی انجام می‌شد، دوباره به شیوه دستی بازگشته است. این آزادراه‌ها شامل خرم‌آباد ـ پل‌زال، ساوه ـ سلفچگان و زال ـ اندیمشک هستند. همچنین حذف عوارض الکترونیکی در قطعه ۲ آزادراه ساوه ـ همدان نیز حدود ۱۰ روز است که به‌صورت دستی دریافت می‌شود.

این اتفاق در حالی رخ داده که طرح الکترونیکی شدن عوارض آزادراهی حدود هفت سال قبل با هدف کاهش مبادلات نقدی، روان‌سازی تردد و کاهش توقف خودروها آغاز شد.

عواقب حذف عوارض الکترونیکی

در دولت سیزدهم تعداد آزادراه‌های مجهز به سیستم دریافت الکترونیکی افزایش یافت و طبق آمار آن دوره، عوارض ۲۲ آزادراه از مجموع ۲۸ آزادراه تحت پوشش شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور به‌صورت الکترونیکی دریافت می‌شد.

با این حال، در دولت چهاردهم اجرای این طرح با چالش مواجه شده و برخی آزادراه‌ها بار دیگر به دریافت سنتی عوارض بازگشته‌اند.

یکی از اهداف اصلی دریافت الکترونیکی عوارض، حذف توقف خودروها در عوارضی‌ها بود. بازگشت به روش دستی می‌تواند در ساعات پرتردد باعث توقف بیشتر خودروها و تشکیل صف شود و فشار ترافیکی در مسیرهای پرتردد را افزایش دهد.

دریافت دستی عوارض به حضور نیروی انسانی نیاز دارد. طبق اظهارات مسئولان شرکت ساخت، در برخی آزادراه‌ها میزان وصول عوارض پایین است و حتی در مواردی درآمد حاصل از عوارض، هزینه‌های نیروی انسانی و نگهداری آزادراه را پوشش نمی‌دهد.

پیش‌تر مسئولان شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور وعده داده بودند که در سال ۱۴۰۵ دریافت الکترونیکی عوارض یا ETC نظام‌مند شود و سازوکار مشخصی برای وصول عوارض طراحی شود.

با این حال، بازگشت برخی آزادراه‌ها به دریافت دستی نشان می‌دهد اجرای این برنامه همچنان با موانع اجرایی و قراردادی مواجه است.

نظر شما دربارۀ عوارض دستی آزادراه چیست؟

در شرایطی که هدف از اجرای سیستم الکترونیکی، کاهش توقف و روان‌سازی تردد بوده، بازگشت برخی آزادراه‌ها به دریافت دستی این پرسش را مطرح کرده است که چرا به جای رفع مشکلات سیستم الکترونیکی و ساماندهی نحوه وصول عوارض، دوباره از روش سنتی استفاده می‌شود؟ تجربیات خود را با ما و دیگر مخاطبان باکامیون به اشتراک بگذارید.