تبعیض در بارگیری یا امتیاز بومی‌ها؟ آیا رانندگان غیر‌بومی شهروند درجه دو هستند؟

تبعیض در بارگیری این روزها به یکی از جدی‌ترین اعتراضات رانندگان ماشین سنگین تبدیل شده است؛ آیا بومی بودن یک راننده باید ملاک دریافت بار باشد؟ آیا انصاف است راننده‌ای که صدها کیلومتر مسیر را با پرداخت هزینه سوخت، استهلاک کامیون، عوارض و صرف زمان طی کرده، تنها به دلیل غیر‌بومی بودن از حق بارگیری محروم شود و دست خالی به خانه بازگردد؟ در روزهای اخیر گزارش‌هایی از برخی شهرهای کشور منتشر شده که نشان می‌دهد رانندگان بومی تمامی بارها را بارگیری کرده و اجازه بارگیری به رانندگان غیر‌بومی داده نمی‌شود. موضوعی که اعتراض گسترده رانندگان و فعالان حمل‌ونقل جاده‌ای را به دنبال داشته است، زیرا این رویه نه‌تنها عدالت صنفی را زیر سؤال می‌برد، بلکه امنیت شغلی رانندگان سراسر کشور را نیز تهدید می‌کند. بار کشور متعلق به همه رانندگان است یا ارث بعضی شهرها که رانندگان غیر‌بومی باید با کامیون خالی و جیب خالی به خانه برگردند؟

مطالبه قانونی رانندگان سراسر کشور چیست؟

فعالان حمل‌ونقل جاده‌ای تأکید دارند که بر اساس اصول عدالت صنفی و مقررات حاکم بر حمل‌ونقل جاده‌ای، هیچ راننده‌ای نباید صرفاً به دلیل بومی یا غیر‌بومی بودن از حق بارگیری محروم شود. ناوگان حمل‌ونقل جاده‌ای یک شبکه ملی است و فعالیت آن باید بر اساس ضوابط، قوانین و سامانه‌های رسمی اعلام بار انجام شود. طبق گزارش منتشرشده، در چندین شهر در سراسر کشور، رانندگان بومی اقدام به بارگیری کامل بارها کرده‌اند و رانندگان غیر‌بومی که از شهرهای دیگر برای دریافت بار مراجعه کرده بودند، بدون دریافت بار مجبور به بازگشت شده‌اند. این در حالی است که این رانندگان برای رسیدن به محل بارگیری، هزینه‌های مختلفی از جمله:.

• صرف زمان طولانی در مسیر
• هزینه سوخت
• استهلاک کامیون
• پرداخت عوارض

اما در نهایت، تنها به دلیل غیر‌بومی بودن، قربانی تبعیض در بارگیری می‌شوند و ناچارند بدون دریافت بار به شهر خود بازگردند. یکی از مهم‌ترین مطالبات رانندگان این است که بار هیچ بندر، شهر یا استانی نباید در اختیار گروه خاصی قرار بگیرد.

ادامه تبعیض در بارگیری چه پیامدهایی دارد؟

به اعتقاد رانندگان، ادامه روند تبعیض در بارگیری و بومی‌گرایی افراطی تنها به ضرر رانندگان غیر‌بومی نیست. بلکه کل شبکه حمل‌ونقل جاده‌ای را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مهم‌ترین پیامدهای این موضوع عبارت‌اند از:

• از بین رفتن عدالت و برابری صنفی
• ایجاد رقابت ناسالم در حمل‌ونقل جاده‌ای
• افزایش اختلاف و چنددستگی میان رانندگان کشور
• تهدید امنیت شغلی رانندگان
• ایجاد رفتارهای متقابل در سایر شهرها و استان‌ها

رانندگان هشدار می‌دهند اگر هر شهر بار را فقط متعلق به رانندگان همان منطقه بداند، در آینده هیچ راننده‌ای در هیچ نقطه‌ای از کشور امنیت شغلی نخواهد داشت. رانندگان از انجمن‌های صنفی، شرکت‌های حمل‌ونقل، پایانه‌ها و مراجع نظارتی درخواست دارند تا از هرگونه تبعیض منطقه‌ای در بارگیری جلوگیری کنند. آیا قرار است قانون در حمل‌ونقل جاده‌ای اجرا شود یا هر شهر، قانون خودش را برای بارگیری بنویسد؟

بیشتر بخوانید؛ فروش فوری وانت آریسان 2 با قیمت2 میلیارد؛ شرایط نقدی و اقساطی 36 ماهه(تیر 1405)

باکامیون همیشه تلاش کرده صدای واقعی رانندگان ماشین سنگین باشد. از مشکلات بارگیری، کرایه و سوخت گرفته تا خرید کامیون، هزینه‌های نگهداری و دغدغه‌های معیشتی رانندگان را منتشر می‌کنیم. امیدواریم انعکاس این مطالب، مسئولان را به شنیدن صدای رانندگان وادار کند و سرآغاز حل بخشی از مشکلات این قشر باشد.