بررسی کامل چالش های کامیون های وارداتی جدید برای کار در ایران

دلیل واردات کامیون نوسازی ناوگان حمل و نقل فرسوده بوده است؛

که باید به ازای واردات یک ماشین جدید یک ماشین قدیمی از رده خارج شده تا ماشین‌های جدید که مصرف سوخت کمتر، تولید گازهای گلخانه‌ای کمتری دارند

و کمتر به محیط زیست آسیب می‌رسانند وارد بازار شوند. اما به چند دلیل کامیون‌های نسل قدیم و کامیون‌های نسل جدید مشابه شدند و کامیون‌های وارداتی جدید در ایران با چالش هایی روبرو شدند

و دیگر کارایی برای کاهش مصرف سوخت و کاهش تولید گاز گلخانه‌ای و پاک ماندن شهرها را ندارند.

چالش های کامیون های وارداتی در ایران

مورد اول چالش های کامیون های وارداتی جدید برای کار در ایران نبود گازوئیل یورو 6 که از اصلی ترین دلایل خرابی کامیون‌های وارداتی است که مالکان مجبورند

با تغییر برنامه ریزی‌های موتور و تبدیل آن به برنامه‌های غیر اصولی و قدیمی مصرف سوخت ماشین را دقیقا مشابه نسل های‌قبلی کنند

و ماشین را طوری تنظیم کنند که کامیون بتواند از گازوئیل یورو 3 ایران استفاده کند.

گازوئیل یورو 3 باعث کم شدن عمر مفید ماشین‌ها شده و زودتر موتور و گیربکس آنها را خراب می کند

و تولید گاز‌های گلخانه‌ای این ماشین‌ها حتی نسبت به ماشین‌های رده‌های قبلی هم بیشتر می‌شود

و باعث شده مصرف سوخت بیشتری نسبت به ماشین های‌نسل قبلی داشته باشند زیرا به موتور آنها برنامه‌های غیر اصولی داده شده است.

مورد دوم نبود ادبلو با کیفیت باعث می‌شود که ماشین‌ها نتوانند از ادبلو مناسب استفاده کنند که حتی در صورت استفاده از گازوئیل یورو 3 مشکلی برایشان پیش نیاید.

هزینه قطع ادبلو و رفع مشکل سوخت کامیون‌های وارداتی بین 20 تا 50 میلیون و اگر کامیون‌ها بخواهند دوباره ادبلو مصرف کنند و بعد از قطع ادبلو دوباره به مصرف ادبلو روی آورند ممکن است

بین 200 تا 300 میلیون هزینه داشته باشد. به همین دلیل معمولاً افرادی که ادبلو را قطع می‌کنند سمت مصرف ادبلو برای مصرف سوخت نمی‌روند.

نبود ادبلو و گازوئیل دست به دست یکدیگر دادند تا کامیون‌های جدید نیز توسط مالکان به کامیون‌های قدیمی تبدیل شوند.

مورد آخر چالش کامیون های وارداتی

یکی از دلایل واردات کامیون این بوده است که کامیون‌هایی که ارتفاع کمتری دارند و نرم‌تر هستند و امکانات بیشتری را برای راننده فراهم می‌کنند وارد کشور شوند؛

اما به دلیل خرابی جاده‌ها معمولاً کامیون‌های وارداتی جدید باید لاستیک‌های خود را عوض کنند که به ارتفاع عادی باز می‌گردند و یا بعضی از لوازم‌های خودرو را باز کرده تا بتوانند در جاده‌ها تردد کنند.

در نتیجه این کامیون‌ها با کامیون‌های نسل‌های قبلی هیچ تفاوتی نکردند پس عملاً در این طرح نوسازی هیچ کامیون جدیدی وارد نشده

چرا که کامیون‌های جدیدی که وارد می‌شوند تبدیل به کامیون‌های قدیمی می‌شوند و همان کارایی را دارند.

به دلیل نبود باتری‌های ژله‌ای و با کیفیت در کشور کامیون‌هایی که باتری پشت هستند معمولاً دچار ترکیدن باتری و عیب‌های فراوان می‌شوند

که مجبورند باتری‌های ژله‌ای که به صورت نامعلوم به کشور وارد شده است را با قیمت 55 الی 60 میلیون تومان خریداری کنند و به روی کامیون‌ها نصب نمایند.

به دلیل تحریم‌ها هیچ خدمات پس از فروش مناسب و کاملی برای هیچ یک از کامیون‌های وارداتی وجود ندارد

که معمولاً این کامیون‌ها مجبورند به مصرف لوازم دست دوم استوک و یا لوازم نو طرح اصلی غیرواقعی روی آورند.