نرخ حق توقف کامیونها روی میز تصمیم‌گیری؛مسئولان صدای رانندگان کامیون را می‌شنوند؟

آیا بالاخره تکلیف یکی از بزرگ‌ترین معضلات رانندگان کامیون روشن خواهد شد؟ نرخ حق توقف کامیونها که سال‌هاست به‌عنوان یکی از عوامل نارضایتی صنفی مطرح است، بار دیگر در کانون توجه سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای قرار گرفته است. جلسه‌ای با حضور نمایندگان انجمن‌های صنفی قرار است سرنوشت این مطالبه کلیدی را رقم بزند. اما آیا این جلسه می‌تواند به وعده‌ها جامه عمل بپوشاند؟

مشکل کجاست؟ راننده یا صاحب کالا؟

رانندگان بارها و بارها به دلیل بی‌توجهی و بی‌برنامگی صاحبان کالا، متحمل ضررهای سنگین شده‌اند. توقف‌های طولانی در صف بارگیری و تخلیه، برای برخی تنها چند ساعت اتلاف وقت نیست؛ بلکه به معنای از دست رفتن روزها و حتی هفته‌ها درآمد است.
نمونه‌های متعددی از این بی‌عدالتی وجود دارد: راننده‌ای که پس از ۱۰ روز انتظار برای تخلیه بار، نوبتش به دلیل یک ساعت تأخیر از دست رفته یا کامیونی که به دلیل بی‌نظمی شرکت حمل‌ونقل برای بارگیری، چندین روز در جاده‌ها معطل مانده است.

بیشتر بخوانید: قالیباف و میرسلیم در جدال بر سر خودروهای دست دوم؛ میرسلیم:واردات خودروهای دست دوم، ایران را به قبرستان آهن پاره تبدیل می‌کند…

پیشنهادات رانندگان در خصوص نرخ حق توقف

نوید خیرمند، دبیر انجمن صنفی رانندگان کامیون استان اصفهان، در واکنش به این چالش‌ها هفت پیشنهاد اساسی ارائه داده است که هر کدام می‌تواند گره‌ای از مشکلات رانندگان باز کند. اما آیا این پیشنهادها قدرت اجرایی خواهند یافت؟

1.حق توقف، حق راننده است: رانندگان خواستار شناسایی حق توقف به‌عنوان یک جریمه برای قصور صاحبان کالا هستند. اگر شرکت‌ها وظایف خود را به‌موقع انجام دهند، نیازی به پرداخت این حق نخواهد بود.

2. پایان بهره‌کشی از رانندگان: نرخ حق توقف باید به گونه‌ای تعیین شود که شرکت‌ها و صاحبان کالا هیچ صرفه اقتصادی در تأخیر نداشته باشند. رانندگان تاکید دارند که چانه‌زنی و کاهش نرخ به معنای ادامه بی‌عدالتی است.

3. محاسبه واقعی نرخ توقف: با توجه به هزینه‌های جاری کامیون‌ها، حداقل نرخ توقف ساعتی 291,000 تومان پیشنهاد شده است. این رقم بر اساس میانگین قیمت کشنده‌ها و هزینه‌های روزانه محاسبه شده و کمتر از آن، عملاً توهین به سرمایه‌گذاری رانندگان محسوب می‌شود.

4. کاهش زمان استاندارد توقف: رانندگان معتقدند که مهلت هفت ساعته برای بارگیری یا تخلیه غیرمنطقی است و باید به چهار ساعت کاهش یابد. اکثر کالاها نیازی به زمان طولانی ندارند و افزایش این زمان تنها بهانه‌ای برای اتلاف وقت است.

5. انعطاف‌پذیری در ساعت کاری: یکی از اعتراضات اصلی رانندگان، محدودیت ساعات اداری برای شروع محاسبه حق توقف است. پیشنهاد شده که ساعات غیراداری نیز به رسمیت شناخته شود، به‌ویژه در مراکز صنعتی و گمرک‌ها که شبانه‌روزی فعالیت دارند.

6. ضمانت اجرایی، کلید حل مشکل: رانندگان تاکید دارند که بدون ضمانت اجرایی، هرگونه مصوبه تنها روی کاغذ باقی خواهد ماند. پیشنهاد شده که در بارنامه‌ها و سامانه‌های ثبت تخلفات، حق توقف به‌عنوان یک الزام قانونی درج شود.

سایه سنگین وعده‌ها بر سر رانندگان

رانندگان کامیون‌ها سال‌هاست وعده‌های مختلفی در این زمینه شنیده‌اند، اما نتیجه‌ای ملموس ندیده‌اند. به گفته آنان، اگر این جلسه به توافقات عملی منجر نشود، موج جدیدی از اعتراضات و اعتصابات می‌تواند صنعت حمل‌ونقل کشور را تهدید کند.

آیا عدالت برقرار خواهد شد؟

جلسه پیش رو در سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای نه تنها یک فرصت برای اصلاح رویه‌هاست، بلکه آزمونی برای مسئولان است. آیا حمایت از قشر زحمت‌کش رانندگان در اولویت قرار می‌گیرد؟ یا بار دیگر منافع صاحبان کالا سنگین‌تر از حقوق رانندگان خواهد بود؟