اعتراض رانندگان به سهمیه گازوئیل؛ بارنامه داریم اما گازوئیل نداریم! خرید سوخت آزاد یا بیکاری؟

کاهش سهمیه گازوئیل کامیون‌ها بار دیگر صدای اعتراض رانندگان را بلند کرده است. رانندگانی که می‌گویند با وجود داشتن بارنامه و پیمایش در جاده، سهمیه سوخت اختصاص‌یافته به کارت‌هایشان کمتر از میزان مورد انتظار است. یکی از رانندگان در گفت‌وگو با خبرنگار باکامیون اعلام کرده است که برخی همکارانش با وجود داشتن ۶ بارنامه در ۱۵ روز، کمتر از ۲۰۰۰ لیتر گازوئیل دریافت کرده‌اند. نتیجه این وضعیت، از نگاه رانندگان، چیزی جز اجبار به خرید سوخت آزاد با قیمت‌های بالا یا خواباندن کامیون در پارکینگ نیست. اگر راننده بارنامه دارد و برای جابه‌جایی کالا در جاده فعالیت می‌کند، چرا باید برای تأمین سوخت کامیون خود سرگردان بماند؟ حال با اعتراض رانندگان به سهمیه گازوئیل، آنها می‌خواهند بدانند سهمیه سوختشان بر چه اساسی محاسبه می‌شود و برای اعتراض و پیگیری این مشکل باید به کدام مرجع مراجعه کنند.

دلایل اعتراض رانندگان به سهمیه گازوئیل

اعتراض رانندگان به سهمیه گازوئیل فقط به مقدار گازوئیل شارژشده در کارت سوخت محدود نمی‌شود؛ مسئله اصلی، تناسب سهمیه اختصاص‌یافته با میزان فعالیت واقعی کامیون و نبود پاسخ روشن درباره علت کاهش سهمیه است. یکی از رانندگان در پیامی اعتراضی به خبرنگار باکامیون گفته است که برخی همکارانش با وجود ثبت ۶ بارنامه در طول ۱۵ روز، کمتر از ۲۰۰۰ لیتر گازوئیل در کارت سوخت خود دریافت کرده‌اند. این راننده با انتقاد از عملکرد شرکت نفت و ناهماهنگی میان دستگاه‌های مرتبط می‌گوید رانندگان در چنین شرایطی ناچار می‌شوند سوخت آزاد تهیه کنند یا کامیون خود را در پارکینگ بخوابانند. وقتی سهمیه گازوئیل کافی در اختیار راننده قرار نمی‌گیرد، انتظار همکاری برای حمل بار چگونه قابل اجراست؟

مسئول کاهش سهمیه سوخت کامیون‌ها کیست؟

در اعتراض رانندگان به سهمیه گازوئیل، نام شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی، سازمان راهداری و دستگاه‌های مرتبط با حمل‌ونقل به‌عنوان طرف‌هایی مطرح شده که باید درباره وضعیت سهمیه سوخت توضیح دهند. با این حال، صرف مطرح‌شدن نام این نهادها به معنای مشخص‌شدن مسئولیت هرکدام در پرونده‌های مورد اعتراض نیست. آنچه رانندگان نیاز دارند، اعلام روشن مرجع رسیدگی و ارائه توضیح درباره علت کاهش سهمیه است. چند پرسش اساسی همچنان مطرح است:

• چه نهادی مسئول بررسی اعتراض راننده‌ای است که با وجود داشتن بارنامه، سهمیه مورد انتظار را دریافت نکرده است؟
• اگر میزان پیمایش ثبت‌شده با سهمیه شارژشده تناسب نداشته باشد، راننده از چه مسیری باید موضوع را پیگیری کند؟
• مسئول بررسی اختلاف احتمالی میان اطلاعات بارنامه، پیمایش و میزان سوخت تخصیص‌یافته کدام دستگاه است؟
• راننده برای جلوگیری از تکرار این مشکل در دوره‌های بعدی باید چه اقدامی انجام دهد؟

پاسخ روشن به این پرسش‌ها می‌تواند مسیر پیگیری را برای رانندگان مشخص کند. در مقابل، نبود اطلاع‌رسانی شفاف باعث می‌شود راننده نداند برای حل مشکل خود باید از کجا شروع کند. نظر شما چیست؟ آیا سهمیه فعلی گازوئیل با میزان پیمایش و بارنامه‌های کامیون تناسب دارد؟

بیشتر بخوانید؛ درآمد سالانه کشنده 8 میلیارد تومان؛ پس چرا رانندگان می‌گویند سودی نمی‌ماند؟

باکامیون به‌عنوان رسانه فعال در حوزه حمل‌ونقل جاده‌ای، صدای رانندگانی را که این اعتراض‌ها را مطرح می‌کنند، منعکس می‌کند. آخرین اخبار شرایط خرید و فروش کامیون تا مشکلات حمل‌ونقل و مرزها را در اپلیکیشن باکامیون بخوانید.